Mijn voormalig huis in duinlandschap.

Mijn droomhuis heeft heel veel trappen, gangetjes, kleine ramen en kleine kruip-doors.
De trappen missen hier en daar treden, aan de trapleuningen heb je niets, die laten los zodra je ze vastgrijpt om niet te vallen in een tomeloze diepte. Het huis heeft niet één dak, maar wel vijf. Het is er altijd donker, de verlichting kan aan, maar de peertjes geven nauwelijks licht, meer een soort blauwig schijnsel komt er vanaf. De vloeren zijn van rottend hout, het ruikt dan ook altijd naar schimmel en vocht. Alles kraakt, soms moet je echt langs de muren lopen anders zak je door de vloer. Het huis zit vol met rariteiten en curiosa, echt waanzinnig mooi. Alles wil je zien en aanraken, maar je moet zo uitkijken dat je niet struikelt of in een gat valt.